Onstwedder lied (2)

Om de traans van d´olle toorn
ligt ´t dörp van´t Loug en ´t Wold
goldgeraand mit golvend koorn:
Poort van ´t mooie Westerwold'.

Nog altied hebbm luu hier vree,
stroomt ´t Ol Daip deur ´t gruine laand,
stait ´t glaazend vedde vee
stil te dreumen aan de raand

Stug en stoer en haarde hoed,
man van binn´n ´n haart van gold;
koom´n veur wat recht is oet:
zo bint luu van ´t Loug en ´t Wold

Teeg´nslag en stoere tied´n,
aarme luu van aal beroofd,
laangk en slim was ´t droevig lied´n,
´t oorlogsvuur wör hoast nich doofd.

Wel en wee hef baanden smeed,
vaasteklonken deur de tied;
d´ aindracht overwon aal ´t leed,
ook al zucht men nich aaltied.

Eertieds was hier boas ´t veen,
sloot ´t dörp veur alles tou;
man ´t volk göng dapper hen,
zwaitend wonn´n ze rou veur rou.

Dinkend aan dit vrund´liek stee,
zugt men nich hou ´t vrouger ston,
zugt men enkel pais en vree,
zugt men nich hou ´t begon.

Dreumend onder Juffertoorn,
oademt welvoart elk en ain.
"t Is oet zwait en troan´n geboor´n!"
zo reert van heur stain veur stain.

Elk en ain wil mit mie zing´n
van dit wonderschone laand,
van dai veule gooie ding´n
van dai lange hechte baand.

Of de tekst volledig juist en volledig is, is bij de redactie van deze site niet bekend. Reacties zijn natuurlijk welkom. Ook is meer informatie over de herkomst van deze liederen bijzonder welkom.